თანამედროვე რომანტეზი სათავეს XII საუკუნის ფრანგული რაინდული რომანებიდან იღებს. როგორც The Guardian-ი წერს, მწერალი სარა კლეგი თავის ახალ წიგნში „Perilous Enchantment: The True History of Faeries“ ამ ორ მიმართულებას შორის არსებულ მჭიდრო კავშირს იკვლევს. ნაშრომი გამომცემლობა Granta-მ გამოსცა.
შუა საუკუნეების რაინდულ რომანებს საფუძველი 1100-იანი წლების მიწურულს ფრანგულ სამეფო კარზე დაედო, მოგვიანებით კი მთელ ევროპასა და სხვადასხვა სოციალურ ფენაში გავრცელდა. ეს ნაწარმოებები ფერიების შესახებ არსებულ ძველ მითებსა და ართურის ლეგენდებს ეყრდნობოდა. მკითხველს იქ ხიფათით სავსე მოჯადოებული სამყაროები, ბროლის სასახლეები და საშიში ფერია-რაინდები ხვდებოდა. თანამედროვე რომანტეზის მსგავსად, შუა საუკუნეების რომანებშიც მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა სექსუალურად აქტიურ ფერიებსა და მოკვდავებს შორის კავშირს. იმ ეპოქაში ფერიასთან სექსი ქალის ტექნიკურ ქალიშვილობასთან შეუთავსებლად არც კი მიიჩნეოდა.
რაინდული რომანები ქალებს მხატვრულ სივრცეს სთავაზობდა, რათა საკუთარი სექსუალური სურვილები საზოგადოებისგან თავსმოხვეული უმანკოებისა და მორჩილების გარეშე გამოეკვლიათ. ეს ტექსტები ხშირად ტრადიციულ გენდერულ როლებსაც თავდაყირა აყენებდა. მაგალითად, მარი დე ფრანსის XII საუკუნის პოემაში „Lanval“ ძლიერი ფერია-დედოფალი გასაჭირში მყოფ რაინდს არაერთხელ იხსნის. იმდროინდელი სასულიერო პირები უკმაყოფილებას გამოთქვამდნენ იმის გამო, რომ ქალები ამ ამბებს სიამოვნებით უსმენდნენ. ეს დამოკიდებულება ძალიან ჰგავს ქალთა აუდიტორიაზე გათვლილ თანამედროვე რომანტიკულ ფენტეზის იაფფასიან ლიტერატურად შეფასებას.
რაინდულმა ტრადიციამ მოგვიანო ავტორებზეც მოახდინა გავლენა. XIV საუკუნეში ჯეფრი ჩოსერმა დაწერა პაროდია „Sir Thopas“ რაინდზე, რომელიც ელფების დედოფალს ეძებს, ხოლო უილიამ შექსპირმა პიესაში „ზაფხულის ღამის სიზმარი“ (A Midsummer Night’s Dream) ტიტანიასა და ობერონის პერსონაჟები სწორედ ამ მემკვიდრეობაზე დაყრდნობით შექმნა. ზოგიერთი შუა საუკუნეების ნაწარმოები უზარმაზარი მოცულობის იყო: მაგალითად, XIII საუკუნის რომანი „Claris and Laris“ 30 000-ზე მეტ სალექსო სტრიქონს მოიცავს.
რაინდული რომანების პოპულარობა 1500-იანი წლების მიწურულს შემცირდა, როდესაც კულტურაში ფერიების სახე შეიცვალა და ისინი მინიატურულ, მოფარფატე არსებებად წარმოჩნდნენ. თუმცა ჟანრის ძირითადი ელემენტები დღესაც ცოცხლობს: გამოკითხვების მიხედვით, ამერიკის შეერთებულ შტატებში რომანტეზის მკითხველთა 18% კაცია.
